Proces nadawania nazwy i opisywania

W biologii stosuje się tak zwany system binominalny nazewnictwa zaproponowany przez Linneusza w XVIII wieku. Pełna, naukowa (oficjalna i międzynarodowa) nazwa zwierzęcia składa się z rodzaju i gatunku (np. Felis catus, Papilio machaon) po łacinie.
Najczęściej rodzaj, czyli wyższa jednostka systematyczna, nowo odkrytego gatunku jest już znany. Bardzo rzadko odkrywa się nowe rodzaje zwierząt.
W tym przypadku jest to motyl należący do rodzaju Erateina. Zwycięzca konkursu ma prawo zaproponować niemal dowolną nazwę gatunkową, z pewnymi zastrzeżeniami, które narzuca Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Zoologicznej.
Musi to być jedno słowo, o długości nie przekraczającej 15 liter. Nie można stosować polskich liter (ł, ż, ć itp.), łączników (myślniki, apostrofy). Nie może to być słowo wulgarne lub obraźliwe. Często gatunkom nadawane są nazwy pochodzące od imion lub nazwisk ale nie jest to regułą.
Nazwy polskie, muszą być zgodne z łacińską deklinacją * (np. Erateina kowalskii, np. Erateina annae). Gatunek zostanie opisany w specjalistycznym czasopiśmie naukowym w języku angielskim przez systematyka specjalistę z Muzeum Zoologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W artykule naukowym zostanie objaśniona etymologia nazwy gatunkowej, tj. od czego lub kogo pochodzi. Zwycięzca konkursu otrzyma 10 odbitek autorskich oraz plik pdf. Publikacja zwykle zajmuje kilka miesięcy, co uzależnione jest głównie od cyklu wydawniczego. Zaproponowana przez zwycięzcę konkursu nazwa od momentu ukazania się pracy drukiem będzie ostateczna i niezmienna.

* w przypadku gdy uczestnik konkursu zaproponuje nazwę z błędną deklinacją organizator zastrzega sobie prawo dokonania korekty.